BEREISJIET (Genesis) � HOOFDSTUK  24

24. ¹Awraham was oud geworden,  gevorderd in jaren, en Hasjem had Awraham met alles gezegend. ²Toen zei Awraham tot de oudste knecht van zijn huis, die alles wat van hem was, bestuurde: �Leg toch je hand onder mijn dij. ³Ik wil je laten zweren bij Hasjem, de God van de he�mel en de God van de aarde, dat je geen vrouw voor mijn zoon zult nemen van de dochters van de Kena�a�nieten, in wier midden ik woon. ⁴Maar ga naar mijn land en naar mijn geboorteplaats en neem een vrouw voor mijn zoon, voor Jitschak.�

⁵Daarop zei de knecht: �Misschien zal de vrouw mij niet willen volgen naar dit land, moet ik dan uw zoon terug�brengen naar het land van waaruit u bent vertrokken?� ⁶Awraham antwoordde hem: �Pas op dat je mijn zoon niet daarnaar terug brengt! ⁷Hasjem, God van de hemel, die mij uit mijn vadershuis en uit mijn geboorteland genomen heeft en die met mij gesproken heeft en die mij gezworen heeft en gezegd heeft: �Aan jouw nako�melingen zal Ik dit land geven�, Hij zal Zijn engel voor jou uit sturen en dan zal je een vrouw voor mijn zoon meene�men. ⁸Maar indien de vrouw niet met je mee wil gaan, dan zul je verder vrij zijn van deze eed; alleen, breng mijn zoon niet daarheen terug.� ⁹Daar�op legde de knecht zijn hand onder de dij van Awraham, zijn heer, en zwoer hem omtrent dit. ¹⁰Hierop nam de knecht tien kame�len van de kamelen van zijn meester, en ging heen, met allerlei kost�baarheden van zijn heer bij zich en hij begaf zich op weg en ging naar Aram-Naharajim, naar de stad van Nachor. ¹¹Hij liet de kame�len buiten de stad neerknielen, bij een waterput, tegen de avond, omstreeks de tijd dat de vrouwen naar buiten komen om water te scheppen. ¹²En hij zei: �Hasjem, God van mijn meester Awraham, laat het vandaag voor mij gebeuren en bewijs mijn mees�ter Awraham een gunst. ¹³Hier sta ik bij een waterbron en de meisjes van de stad komen naar buiten om water te scheppen. ¹⁴Laat het zo zijn dat het meisje tegen wie ik zal zeggen: �Laat je kruik eens zakken, zodat ik kan drinken�, en die daarop zal zeggen: �Drink, en ook uw kamelen zal ik te drin�ken geven�, laat die be�stemd zijn voor Uw dienaar Jitschak. Door haar zal ik weten dat U mijn heer gunstig gezind bent.� ¹⁵En zie, hij was nauwelijks uit�gesproken, of daar kwam Rivka  naar buiten, de dochter van Betoeël, de zoon van Milka, de vrouw van Nachor, de broer van Awraham, met een kruik op haar schouder. ¹⁶Het meisje was heel mooi om te zien, een maagd, geen man had haar nog aangeraakt, en zij daalde af naar de bron, vulde haar kruik en kwam naar boven. ¹⁷De knecht rende naar haar toe en zei: �Mag ik alsjeblieft wat water drinken uit je kruik.� ¹⁸Zij antwoordde: �Drink, mijn heer,� en vlug liet zij haar kruik op haar hand zakken en gaf hem te drinken. ¹⁹Toen zij klaar was met hem te drinken te geven, zei zij: �Ook voor uw kamelen zal ik water scheppen, totdat zij genoeg gedronken hebben.� ²⁰Zij haastte zich om haar kruik over te gieten in de drink�bak en liep vlug nog eens naar de put om water te scheppen en zij schepte voor alle kamelen. ²¹De man was verbaasd over haar, en vroeg zich in stilte af of Hasjem zijn tocht had doen slagen of niet. ²²Toen nu de kamelen klaar waren met drinken, nam de man een gou�den neusring, die een halve sjekel woog, en twee armbanden voor haar han�den, tien sjekel goud in gewicht ²³en hij zei: �Wiens dochter ben jij, vertel mij eens, is er in het huis van je vader een plaats voor ons om te over�nachten?� ²⁴Hierop zei zij tegen hem: �Ik ben de dochter van Betoeël, de zoon van Milka, die zij aan Nachor gebaard heeft.� ²⁵En zij zei tegen hem: �Wij hebben meer dan genoeg stroo en voer en we hebben ook plaats om te blijven overnachten.� ²⁶Nu boog de man en wierp zich neer voor Hasjem. ²⁷Hij zei: �Gezegend is Hasjem, de God van mijn meester Awraham, die Zijn gunst en trouw niet ont�houden heeft van mijn meester; en mij heeft Hasjem onderweg geleid naar naar het huis van de bloedverwanten van mijn meester.�

²⁸Snel liep het meisje heen en vertelde thuis, aan haar moeder al deze gebeurtenissen. ²⁹Rivka had een broer, en zijn naam was Lawan. Lawan rende naar buiten naar de man bij de bron. ³⁰Want toen hij de neusring gezien had en de armbanden op zijn zusters armen, en toen hij de woorden van Rivka, zijn zuster, ge�hoord had, toen zij zei: �Zo heeft die man tegen mij gesproken�, toen ging hij naar de man toe, die nog bij de kamelen bij de bron stond. ³¹Hij zei: �Kom, gezegende door Hasjem, waarom staat u nog buiten terwijl ik in het huis ruimte gemaakt heb en er is ook plaats voor de kamelen.� ³²Nu kwam de man naar het huis en maakte de kamelen los en gaf stro en voer aan de kamelen en water om zijn voeten te wassen en voor de voeten van de mensen die bij hem waren. ³³Er werd eten voor hem neergezet, maar hij zei: �Ik wil niet eten alvorens ik ge�zegd heb wat ik te zeg�gen heb.� En men zei: �Spreek�. ³⁴Hierop zei hij: �Ik ben de knecht van Awraham. ³⁵Hasjem heeft mijn meester zeer gezegend en hij is groot geworden, en Hij heeft hem kleinvee en rundvee gegeven, en ziver en goud, slaven en slavinnen, kamelen en ezels. ³⁶En Sara, de vrouw van mijn meester, schonk mijn meester een zoon, toen zij al oud was, en heeft hem alles gege�ven wat hij be�zit. ³⁷Mijn meester liet mij als volgt zweren: �Neem geen vrouw voor mijn zoon van de dochters der Kena�a�nieten, in wiens land ik woon. ³⁸Ga daarentegen naar mijn vaders huis, naar mijn familie en neem een vrouw voor mijn zoon.� ³⁹Ik zei tegen mijn meester: �Misschien wil die vrouw niet met mij mee�gaan.� ⁴⁰Hij zei daarop tegen mij: �Hasjem, wiens weg ik bewandeld heb, zal Zijn engel met jou meesturen, en jouw reis doen slagen; je zult een vrouw voor mijn zoon nemen uit mijn familie, uit mijn vaders huis. ⁴¹Je zult pas zijn vrijgesteld van mijn eed, wan�neer je zult bij mijn familie bent gekomen en wanneer men haar jou niet willen meegeven, dan zult je bevrijd zijn van mijn eed.� ⁴²Toen ik vandaag aankwam bij de bron, zei ik: �Hasjem, God van mijn heer Awraham, laat U toch de reis die ik gegaan ben doen slagen. ⁴³Zie, hier sta ik bij de wa�terbron en laat het zo zijn, dat het meisje dat naar buiten komt om water te scheppen en tegen wie ik zal zeggen: �Laat mij toch wat water drinken uit je kruik�, ⁴⁴en dat tegen mij zal zeggen: �Drink en ook voor uw kamelen zal ik water scheppen�, laat zij de vrouw zijn die Hasjem bestemd heeft voor de zoon van mijn heer.� ⁴⁵Ik was nog niet in mijzelf uitge�sproken, of daar kwam Rivka naar buiten met haar kruik op haar schouder; zij daalde af naar de bron en ging water scheppen en toen zei ik tegen haar: �Laat mij toch wat drinken.� ⁴⁶Daarop haastte zij zich om haar kruik te laten zakken en zei: �Drink en ook voor uw kamelen zal ik water scheppen en hen te drinken geven.� En ik dronk en ook de kamelen gaf zij te drinken. ⁴⁷Daarna vroeg ik haar: �Wiens dochter ben jij?� en zij zei: �Een dochter van Betoeël, de zoon van Nachor, die Malka hem gebaard heeft.� Daarop deed ik de neusring aan haar neus en de armbanden om haar arm. ⁴⁸Toen boog ik en wierp ik me neer voor Hasjem, en zegende ik Hasjem, de God van mijn meester Awraham, die mij op de juiste weg geleid heeft om de dochter van de broer van mijn meester mee te nemen voor zijn zoon. ⁴⁹Welnu, indien u liefde en trouw wilt bewijzen aan mijn meester, zeg het mij dan, en zo niet, zeg het mij, opdat ik mij naar rechts of naar links zal kunnen wenden.� ⁵⁰Toen antwoordde Lawan en Betoeël en zeiden: �Deze zaak is van Hasjem uitgegaan, wij kunnen noch goed, noch slecht tegen u praten. ⁵¹Welnu, Rivka staat hier voor u, neem haar mee en ga en laat zij de vrouw worden voor de zoon van uw meester, zoals Hasjem gesproken heeft.� ⁵²Toen de knecht van Awraham deze woorden hoorde, wierp hij zich op de grond voor Hasjem. ⁵³De knecht haalde zilveren en gouden voorwerpen te voorschijn en kleren en gaf die aan Rivkah en aan haar broer en aan haar moeder gaf hij lekkernijen. ⁵⁴Zij aten en hij dronken, hij en  de mensen die bij hem waren;  en zij overnachtten en stonden de volgende ochtend op en toen zei hij: �Laat mij vertrek�ken naar mijn meester�. ⁵⁵Daarop zei haar broer en haar moeder: �Laat het meisje blijft nog bij ons blijven, een jaar of tien [maanden] en daarna kan zij gaan. ⁵⁶Maar hij zei tegen hen: �Houd mij niet op, Hasjem heeft mijn reis doen slagen, laat mij gaan dan kan ik naar mijn heer gaan.� ⁵⁷Hierop zeiden zij: �Laten wij het meisje roepen en om haar mening vragen.�

⁵⁸Zij riepen Rivka en zij vroegen haar: �Wil je met deze man meegaan?� En zij zei: �Ik ga mee.�

⁵⁹Nu deden zij Rivka, hun zuster, en haar min en de knecht van Awraham en zijn mannen uitgeleide. ⁶⁰Zij zegenden Rivka en zeiden tegen haar: �Onze zuster, moge je tot duizenden en tien�dui�zenden worden en moge jouw nakomelingen de poorten van hen die jou haten innemen.�

⁶¹Toen maakte Rivka en haar meisjes zich gereed en reden op de kamelen en volgden de man, en de knecht nam Rivka mee en ging heen.

⁶²Jitschak kwam nu net van een tocht naar Beër-Lachai-Roï � de bron van de Levende Die mij aanschouwd heeft, want hij woonde in het Zui�der�land. ⁶³Jitschak was naar buiten gegaan om te bidden op het veld, tegen het vallen van de avond, toen hij zijn ogen opsloeg en daar zag hij kamelen naderen. ⁶⁴En ook Rivkah sloeg haar ogen op, en toen zag zij Jitschak en zij liet zich van de kameel afglijden. ⁶⁵Zij zei tegen de knecht: �Wie is die man die daar in het veld ons tegemoet komt?� En de knecht antwoordde: �Dat is mijn meester.� Daarop nam zij haar sluier en bedekte zich. ⁶⁶De knecht vertelde nu aan Jitschak alles wat er gebeurd was. ⁶⁷Jitschak bracht haar naar de tent van Sara, zijn moeder, en hij nam zich Rivka tot vrouw en hij beminde haar en zo troostte Jitschak zich over zijn moeder.

Copyright � 2004 by
Zwi (H) Goldberg � [email protected]

All rights reserved.
No part of this publication may be reproduces, stored in a retrievalsystem or transmitted, in any form or by
any means, electronic, mechanical, photocpying, recording or otherwise, without prior permission in writing
from the copyright holder