[1]. Vanaf hoe laat leest men: Vanaf het tijdstip, dat de priesters de stad bin­nen komen om van hun troema te eten. Pries­ters, die tamee – onrein – gewor­den zijn en hun bad genomen hebben, mogen toch niet van troema eten, voor­dat de zon ondergegaan is; dat is het zichtbaar worden van de sterren. En dat er niet in de misjna staat „vanaf het tijdstip van het opkomen der sterren” dat is, omdat hij  – de tana  – ons terloops nog iets wil mee­delen; n.l. dat, wanneer priesters tamee geworden zijn met zó een toema, dat hun tahor-wording afhankelijk is van een offer, b.v. een vloeiende of een me­laat­­se, dit zoen­offer niet noodzakelijk voor hen is, om van troema te mogen eten, want er staat  (Wajjikra 22:7): „en als de zon ondergaat, zal hij tahor zijn, en daarna mag hij van de heilige spijzen eten”, dus: het ondergaan van de zon is wel noodzakelijk voor het eten van troema, maar zijn verzoening is niet noodzakelijk voor het eten van troema (RAV).

[2]. Troema: Een gedeelte van de oogst van het land Israël, dat als een soort belasting, heffing op agrarische producten, aan een priester gegeven moet worden, en die alleen door de priesters en hun naaste familie en bedienden mag wor­den gegeten en alleen wanneer zij rein zijn. Wanneer de priester onrein is geworden, moet hij zich eerst reinigen in een mikwe [een ritueel bad] en wachten tot de avond, d.w.z. totdat de sterren uitkomen, alvorens hij van de troema mag eten.

[3]. Tot het einde van de eerste nachtwacht: d.i. het eerste derde deel van de nacht – want de nacht wordt verdeeld in 3 wachten – en daarna kan het niet meer „de tijd van het avond-Sjema” genoemd worden  en is oewesjoch­becha – als je ligt] er niet meer op van toepassing. En het te voorschijn ko­men  der sterren is ook niet de juiste tijd van het avond Sjema” en we pas­sen er niet meer op toe het oewesjoch­becha. En voor het te voorschijn komen van de sterren is het ook nog niet de juiste tijd, want het is nog dag, en  het is nog niet de juiste tijd van het „zich neerleggen”. En zij, die het avond-Sjema vroeger lezen, steunen op de uitspraak van Rabbi Jehoeda, die verder in het 4^e hoofdstuk zegt: „het middaggebed is tot de tweede helft van de „tijd van het middaggebed”, d.i. 1¼ uur vóór nacht; en wij nemen aan dat „wie als Rabbi Je­hoeda doet, doet goed”. En dadelijk als de mincha-tijd afgelopen is, begint de tijd van het avond-Sjema. (RAV)

[4]. Tot het eerste ochtendgloren: Want de gehele nacht heet „tijd van het liggen”. En de beslissing is volgens de me­ning van Rabban Gamliël, want ook de andere ge­leer­den stemmen met hem in en zeggen nl. „tot midder­nacht” alleen maar om de mensen van overtreding tegen te houden. Echter zodra de tijd van het lezen van het avond-Sjema aange­broken is, d.i. vanaf het zichtbaar worden van de sterren, mag men geen maaltijd gaan houden en dus zeker niet gaan slapen, voordat men het Sjema en Sjemoné Esré gezegd heeft. (RAV)

[5]. Het gebeurde eens, dat zijn zonen van een feest kwamen: De zonen van Rabban Gamliël hadden gehoord, dat de geleerden zeggen ‘tot midder­nacht’. En nu  vragen zij hem [Rabban Gamliël]: De reden dat de geleer­den met u in strijd zijn, is dat uitsluitend omdat zij bedoelen tot mid­der­nacht en later niet, en als er een meningsverschil is tussen één geleerde en meer­ geleerden, is de beslissing volgens de meerder­heid, of is de mening der geleerden wellicht eigenlijk in overeenstemming met de uwe, en zeggen zij ‘tot middernacht’  om de mens van de overtreding terug te hou­den? En daar­op zei hij [Rabban Gamliël] tot hen (zijn zonen): [Eigenlijk] zijn de ge­leerden het met mij eens; en de reden dat zij zeggen ‘tot middernacht’, is om de mens terug te houden van de overtreding. En daarom zijn jullie nog verplicht het Sjema te lezen. (RAV)

[6]. En niet alleen hiervoor: Dit alles zegt nog Rabban Gamliël tegen zijn zo­nen. (RAV)

[7]. Het verbranden der vetstukken: van de offers. (RAV)

[8]. En de ledematen: Van het dagelijks namiddag-brandoffer, waarvan het bloed overdag [op het altaar] gespat werd, daarvan moesten de stukken de gehele nacht [op het altaar] blijven liggen, want er staat  geschreven (Wajjikra 6:2): „Dit is, wat de gehele nacht tot de morgen op de brandstapel van het altaar mag blijven liggen.” (RAV)

[9]. En alle offers, die één dag gegeten mogen worden: Zoals het dankof­fer, schuldoffer en zondoffer en dergelijke, die één dag en één nacht gegeten mogen worden, daarvoor geldt dat de tijd, dat ze gegeten mogen worden, tot het eerste ochtendgloren is; en daardoor komen zij in [een toe­stand van] noteer – overschot – (RAV). [D.w.z. na het eerste ochtendgloren wordt alles wat over is noteer, en moet verbrand worden.]

[10]. Als dit zo is waarom hebben dan de geleerden gezegd „tot mid­dernacht”? D.w.z. dat het lezen van Sjema en het eten van offers [slechts tot middernacht is toegestaan]. Maar bij het verbranden der vetstukken en de ledematen hebben de geleerden in het geheel niet gezegd ‘tot midder­nacht’; en hij noemt dit hier alleen maar, om mee te delen, dat alles, waarvoor het gebod in de nacht van toepassing is, de gehele nacht verricht mag worden. (RAV)