|
Chassidisch inzicht in de Parasja Parasjat Lech Lecha 5768 De naam van de parasja De Rebbe Rasjab – Rabbi Sjalom Dov Ber van Lubavitch – zei eens: „Bereisjiet is een vrolijke sedra, ondanks dat het einde ervan niet zo plezierig is. Noach gaat bijna helemaal over de vloed, maar het heeft een vrolijk einde met de geboorte van onze aartsvader Avraham. Lech Lecha is echter een waarlijk vrolijke week. Iedere dag van de week leven we met onze vader Avraham, die de eerste mens was die zijn leven wijdde aan de verspreiding van G-ddelijkheid in de wereld. En Avrahams karaktertrek van zelf-opoffering is sindsdien door alle Joden geërfd.” Dit roept de vraag op: wanneer Bereisjiet een paar verzen eerder geëindigd was, dan was het helemaal een vrolijke parasja geweest, omdat de „wat minder plezierige” delen dan bij de toch al sombere parasjat Noach zouden horen. Zo ook had Noach kunnen eindigen vóór de geboorte van Avraham, waardoor de inhoud ervan meer uniform zou zijn geweest. Waarom is de Tora zodanig ingedeeld, dat de eerste twee parasjiot tegenstrijdige thema’s bevatten, zodat parasjat Lech Lecha pas de eerste „volledig vrolijke” parasja is? Bereisjiet beschrijft het werk van G-d; Noach beschrijft de inspanningen van de mens; en Lech Lecha beschrijft de samenwerking van mens (Avraham) en G-d. Daarom eindigt Bereisjiet met de geboorte van Noach en dat „Noach gunst vond in de ogen van G-d,” want geen van deze gebeurtenissen vereisten enige inspanning van Noach: zij waren beide het werk van G-d. Parasjat Noach eindigt met de geboorte van Avraham en zijn inspanning om dichter bij G-d te komen. Maar daar G-d nog niet met Avraham gecommuniceerd had, werden die details opgenomen in parasjat Noach, dat handelt over de menselijke inspanning. Pas in parasjat Lech Lecha beginnen we te lezen over de convergentie tussen G-d en Zijn schepping. Want pas wanneer G-d voor de eeste keer met Avraham spreekt, aan het begin van onze parasja, begint het tijdperk van samenwerking tussen G-d en de mensheid. Deze communicatie met Avraham was de voorloper van de openbaring op Sinai, die getuige zou zijn van deze samenwerking in een coherent systeem van 613 mitswot. G-d zei tegen Avraham: „Ga weg (Lech Lecha) van al je vorige waardesystemen – „van je land, je geboorteplaats en het huis van je vader.” Dit nieuwe tijdperk van samenwerking vereiste een totaal nieuwe benadering: de bereidheid om voort te gaan voorbij dat wat de mens kan bereiken met zijn eigen inspanning (het thema van parasjat Noach), zodat hij een „partner” van G-d kan worden, door de G-ddelijke plannen van de schepping uit te voeren. (Gebaseerd op Likutei Sichos vol. 15, p.83ff.) ¯ ¯ ¯
|
|